Fastnachtsgruppen |
|
Mexikaner (2003) |
Ollwell |
| An Fassnacht woar's, im Joahr 2003, die Ollwell sinn jetzt
22 Joahr debei, was e Freid und was e Glick, drumm werfe mer en Blick zurick! 1981 woar's im Märze, es woarn 12 Leit, dess sinn koa Scherze; Mer sinn gewachse unn sinn geschrumpft, dess hoat uns awwer
niemals abgestumpft. Fers erste Mol: Was sollte mer dann mache? Ebbes, wou mer
werklich konnte lache? 22 Mol e nei Kostiem, ehr Leit! Kriegt derr se dann all noch
zamme heit? Wenn die rote Sonne sinkt, unn in Dibborsch 's Äla klingt, Nit aus Russland, nur vumm Dalles, ei do mache mer koan
Halles, Uff'em Mond, do doun se huppe, Frau Luna und Prinz
Sternenschnuppe, 1985, dess woar schee, do hatte mer Besuch aus Üwwersee. Aus de Zeitung konn mer mache, manchmal aach ganz scheene
Sache, Pilze gibt's, die koannste esse, doch du niemals nit
vergesse, 1988 in dem Joahr, ich stell mer's vor moim Aach noch vor, Es gibt Lampe, die sinn hell, doch ich soach's Eich uff de
Stell, Sunn unn Reije, Schnei unn Sturm, dess brengt en alte Narr
nit um. 1 Joahr später, woas e Graus, do fiel doch glatt die
Fassnoacht aus. 11 Joahr Ollwell, ach wie foi, do musst es woas Besondres
soi. Aus dem Land der Pharaonen, sinn mir 1993 oigeflooche, In Hollywood, im US-Land, do iss Charlie Chaplin gut bekannt. Ich düs' hierher im Sauseschritt, haach mer awwer nit moi
Näsje witt, Vumm Blocksberg kumme mer geflooche, die Fassnoacht hoat uns
hergezoche. In de Sterne steht's geschreewe, dass nix iss üwwertreewe. Als Rote Ameise, ach wie schäi, durfte mer 1998 aach zur
Fassnoacht gäi. Als Rothäute vumm Gerschprenz-River, trämmpte mer 1999 vunn
Texas riwwer, Bei uns'ne 1. Johrdausendwende, do goab's bunde Eier ohne
Ende. Haifisch, Walfisch, nit gelooche, sogar en Fisch vumm
Reijebooche, Unter der Sonne von Afrika, dess woar im Joahr 2002 doch ganz
klar, In dem heißen Mexiko, wo's Fiesta Mexicana gibt wie
nirgendwo, Die Ollwell freie sich ganz tierisch, Es grieße alle Fassnoachter goanz herzlich...die Ollwell! Kontakt: Karin Ganß |